[aangeboden door patience.nl] Patience Crescent


Foto:
aangeboden door patience.nl

Patience Crescent

Wat niet veel mensen zullen weten, is dat Patience eigenlijk een variant is van het spel Solitaire. Patience Solitaire worden nog weleens door elkaar gebruikt, maar dat is onjuist. Solitaire is namelijk een verzamelnaam voor spellen die vergelijkbaar zijn met Patience. Aan de andere kant is deze verwarring wel te begrijpen, aangezien Patience verreweg de meest gepeelde variant is van Solitaire. En hoewel Patience al een variant is van Solitaire, zijn er ook van de variant Patience weer verschillende varianten. Een van deze varianten is Patience Crescent. Maar wat zijn de verschillen precies tussen Patience Crescent en het klassieke Patience (Klondike)?

Klassiek Patience

Klassiek Patience wordt over het algemeen beschouwd als een stuk eenvoudiger dan Patience Crescent. Hier is het doel om zoveel mogelijk gesloten kaarten uit het spel open te krijgen, zodat je uiteindelijk alle kaarten kunt afleggen op één van de vier ‘aflegstapels’ Elke kleur heeft een eigen aflegstapel en begint met de aas, waar de 2 bovenop moet worden gelegd. Vervolgens de 3, de 4 en dan helemaal door totdat de koning bovenop ligt. Wanneer je dit bij alle 4 de stapels hebt gedaan, heb je het spel gewonnen. In het open spel mag je kaarten verplaatsen. Je mag een kaart alleen op een andere kaart leggen als deze van de tegenovergestelde kleur is (dus in dit geval zwart of rood, schoppen en klaver zijn allebei zwart). Daarnaast moet de kaart die je op een andere kaart gaat leggen één lager in waarde zijn. Je mag een rode 4 dus wel op een zwarte 5 leggen, maar andersom niet. Met behulp van de stapel kun je er voor zorgen dat je lange rijen krijgt en dus veel gelsloten kaarten kunt wegspelen. Des te meer kaarten je open kunt leggen, des te groter is de kans dat je alle kaarten in volgorde en op kleur kunt afleggen op de aflegstapels.

Patience Crescent

Patience Crescent wordt als een stuk moeilijker beschouwd en wordt op een behoorlijk andere manier gespeeld dan klassiek Patience. Een opvallend verschil is bijvoorbeeld dat Patience Crescent niet wordt gespeeld met één spel kaarten, maar met twee. In totaal heb je dus 104 speelkaarten, aangezien de jokers niet meedoen. Je begint het spel door in het midden van elke kleur vier azen en vier koningen neer te leggen. Dit zijn de aflegstapels, zoals je die ook bij klassiek Patience hebt. In dit geval zijn er dus echter 8 aflegstapels. Bij de 4 aflegstapels met azen dienen kaarten te worden afgelegd met een oplopende waarde en bij de 4 aflegstapels met de koningen dienen kaarten te worden afgelegd met een aflopende waarde. Bij de azenstapels eindig je dus met een koning en bij de koningenstapels met de azen. De overige kaarten leg je in een boog van 16 stapels kaarten om de aflegstapels heen. Het is dus uiteindelijk de bedoeling om de kaarten die in de boog liggen, uit het spel te spelen door ze af te leggen op de daarvoor bestemde aflegstapels.

Ook bij deze variant van Patience mag je kaarten verplaatsen. Waarheen je een kaart mag verplaatsen, ligt echter wel iets anders. Bij Patience Crescent mag je kaarten alleen op een andere kaart van dezelfde kleur leggen. Een ruiten 6 mag dus alleen op een andere ruiten kaart worden neergelegd. Deze ruiten 6 mag echter niet op elke ruiten kaart worden neergelegd. Deze mag namelijk alleen worden neergelegd op ruiten kaarten met een waarde van één hoger of één lager (of natuurlijk op de aflegstapel). In totaal mag je de stapels die in een boog liggen 3 keer reshufflen. Dit kun je bijvoorbeeld doen als het spel helemaal vastzit.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden