‘Alles wat ik aanraakte, veranderde in goud’


<p>Leon de Kogel viert op dit voetbalplaatje een h&eacute;&eacute;l belangrijk doelpunt tegen De Graafschap: &#39;We hadden zo&#39;n ongelofelijk hecht team.&#39;&nbsp;</p>

Leon de Kogel viert op dit voetbalplaatje een héél belangrijk doelpunt tegen De Graafschap: 'We hadden zo'n ongelofelijk hecht team.' 

(Foto: )

‘Alles wat ik aanraakte, veranderde in goud’

Deventer - Ze vliegen over de toonbank: de Go Ahead Eagles-voetbalplaatjes! Van de huidige selectie tot legendarische trainers, van alle logo’s tot prachtige sfeeracties: ze komen allemaal voorbij. Achter elk plaatje zit een verhaal, zoals bij plaatje 302 en 303 van Leon de Kogel.

De Kogel speelde van augustus 2015 tot januari 2018 tweeëneenhalf seizoen voor Go Ahead Eagles, waarmee hij in 2016 naar de Eredivisie promoveerde.

Wat vind je van je vermelding in het voetbalplaatjesalbum, Leon? 

Bijzonder! Ik kreeg van Hans de Vroome een appje toen het album uitkwam en zag vervolgens dat ik nota bene bij de categorie ‘Clubhelden’ sta vermeld. Erg gaaf, toch een stukje waardering vanuit de club. Die waardering heb ik eigenlijk altijd wel gevoeld binnen Go Ahead Eagles. Ik voelde me geliefd in De Adelaarshorst en zie mijn tijd in Deventer zonder twijfel als de mooiste periode van mijn voetbalcarrière.

‘Dat ik op een redelijke manier loop, is al een overwinning’

Het seizoen 2015/2016 was dan ook een ongekend jaar… 

Zeg dat wel. Vanaf minuut één voelde ik me thuis bij de club en dat resulteerde ook in persoonlijk succes. Het sloeg soms helemaal nergens op, alles wat ik aanraakte veranderde in goud en bijna elke bal vloog de kruising in. Soms heb je zo’n seizoen, hè? Overigens hebben we niet alleen door mijn goals promotie afgedwongen. Dat was vooral omdat we een ongelofelijk hecht team hadden.

Een paar jaar later was je in Malta betrokken bij een zwaar auto-ongeluk. Hoe gaat het nu met je?

Naar omstandigheden gaat het goed, gelukkig. Het wordt echter nooit meer zoals het was. Dat is enerzijds pijnlijk, maar anderzijds te accepteren omdat ik weet dat ik heel veel geluk heb gehad. De artsen zeiden na het ongeluk dat ik waarschijnlijk nooit meer zou kunnen lopen. Vanaf dat moment had ik als helder doel: ‘Weer kunnen lopen’. En dat lukt nu! Dat ik op een redelijke manier kan lopen, is voor mij al een overwinning op zich. Ik kan zelfs héél rustig een balletje overtikken met mijn kinderen. Ik had niet verwacht dat ooit nog te kunnen na de diagnose die ik destijds te horen kreeg.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden