Raster biedt een expeditie waarin zij ervarend leren aanbieden aan twaalf jongeren door met hen drie weken op reis te gaan. Twee weken daarvan op zee, één week outdoor in Engeland. Matthijs uit Schalkhaar (rechts) ging mee. (eigen foto)
Raster biedt een expeditie waarin zij ervarend leren aanbieden aan twaalf jongeren door met hen drie weken op reis te gaan. Twee weken daarvan op zee, één week outdoor in Engeland. Matthijs uit Schalkhaar (rechts) ging mee. (eigen foto)

Zelfstandiger en meer zelfvertrouwen na expeditie op zee

DEVENTER – Hij herinnert zich wel twintig keer te hebben overgegeven, zó zeeziek werd hij op het schip. Matthijs (18) uit Schalkhaar had zich dan ook voorgenomen bij aankomst op het Engelse vasteland het eerste vliegtuig terug naar Nederland te pakken. Hij besloot echter door te zetten en voltooide de jongerenexpeditie van welzijnsorganisatie Raster met succes. "Ik ben zelfstandiger geworden, heb meer zelfvertrouwen en kom vaker uit mijn comfort-zone."

Door Bert Nijenhuis
 
Matthijs had aanvankelijk twijfels toen hij tijdens een evaluatiegesprek met HalteZ – dat 'vastgelopen' jongeren ondersteuning biedt – op de jaarlijkse expeditie van Raster werd geattendeerd. "Maar het leek me óók heel leuk. Toen ik eenmaal 'ja' had gezegd, vond ik het wél spannend. Nadat eerdere deelnemers me vertelden hoeveel de expeditie ze had geholpen, besloot ik ervoor te gaan. Ook al werd me op het hart gedrukt dat ik zeker geen vakantie moest verwachten."
 
Half september verzamelden de twaalf deelnemers en drie begeleiders zich op het station in Deventer. "Ik kende niemand, maar we konden gelijk goed met elkaar overweg", blikt Matthijs terug. "We vertrokken naar Cuxhaven in Duitsland, waar we aan boord gingen. Het eerste tochtje naar Helgoland verliep rustig. Toen we vervolgens de grote oversteek naar Newcastle maakten, sloeg bij iedereen de zeeziekte flink toe. Ondertussen moesten we wel onze diensten draaien. Het schip op koers houden bijvoorbeeld en afwassen, wat nog een hele klus is als het dek continu beweegt. We hebben elkaar er echt doorheen gesleept."
 
In Noord-Oost-Engeland stond de groep een volgende uitdaging te wachten; het beklimmen van een kilometer hoge berg. "We droegen daarbij een steen mee, die symbool stond voor onze leerdoelen. Het was geweldig om de top te bereiken. Dat gaf een gevoel van doorzettingsvermogen en trots." Veel tijd om na te genieten was er vervolgens niet: er moest 24 uur solo worden overleefd in de vrije natuur. "Ik had nog nooit gekampeerd. Met een zeil en een stok heb ik een overkapping gemaakt, waaronder ik zoveel mogelijk heb geslapen. Toen ik de volgende dag de stemmen van de begeleiders hoorde, was het alsof ik na weken terugkeerde in de bewoonde wereld."
 
Na onder meer nog van een vijf meter hoge waterval te zijn gesprongen, koos de expeditiegroep begin oktober weer het ruime sop. "Plotseling voelde het schip als een comfort-zone", lacht Matthijs, die een week later met gemengde gevoelens terugkeerde in Deventer. "Je bent in drie weken deel geworden van een soort familie. Die moet je achterlaten. Gelukkig hebben we nog volop contact. Zo zijn we al met elkaar naar de film geweest en hebben we gebowld. Ik denk dagelijks aan de expeditie terug en het is nu aan mij om de behaalde leerdoelen in de praktijk te gebruiken. Om te beginnen door mijn opleiding succesvol af te ronden."

Meer berichten

Shopbox