Logo deventerpost.nl


Anneke van der Burg bij het 'Memoryboard', één van de nieuwste leeritems. (foto Gerreke van den Bosch)
Anneke van der Burg bij het 'Memoryboard', één van de nieuwste leeritems. (foto Gerreke van den Bosch) (Foto: Gerreke van den Bosch)

Anneke van der Burg blijft ook na veertig jaar nog lesgeven

Deventer - Op je vierde al weten dat je kleuterjuf wilt worden en het dan ook nog uitvoeren. Dát is bijzonder. Anneke van der Burg (60) zit inmiddels 40 jaar in het onderwijs. Ze blikt terug en kijkt ook nog steeds vooruit.

door Gerreke van den Bosch

,,Stoppen? Nee, alhoewel ik weet dat ik de komende tien jaar ergens zal stoppen, ben ik daar totaal nog niet mee bezig. Ik ben begonnen aan de katholieke school op de Ceintuurbaan. Grappig is dat ik daar zelf als kind óók naar school ging. Ik vond het toen al leuk om op de klas te passen als de juf koffie ging drinken. Ik wist al wat ik wilde worden toen ik vier jaar was. Ik maakte in schriftjes hele indelingen hoe ik de klas wilde," vertelt de docente van Montessorischool van Lith openhartig.

Haar collega's Korrie, Carry en Anita gniffelen. Ze herkennen hun collega van de onderbouw wel in het verhaal. ,,Anneke is heel actief, betrokken en heeft veel leuke ideeën. Haar bijnaam is 'Snuffel Anna'. Ze struint namelijk alles af voor leuke items voor school'', klappen de dames uit de school. Anneke bloost inmiddels een beetje als middelpunt van alle aandacht. ,,Ja...ik ga graag op jacht. Het onderwijs zit altijd in mijn hoofd en samen met mijn zus die docent is op de Wizard vind ik altijd heel veel leuke dingen."

Anneke is een moderne vrouw en moeder die altijd gewerkt heeft, ook toen haar vier zoons klein waren. ,,Destijds waren er nog geen part-time banen. Eerst werkte ik drie dagen en later vier. Ik vind het heel fijn. Je maakt van alles mee. Er is veel veranderd in het onderwijs. Niet de kinderen, maar de wereld om hen heen. Bijvoorbeeld het kleuter- en lager onderwijs dat werd samengevoegd in 1985. Ook was er toen ik als leerkracht begon nog geen BSO en overblijven deed je óók niet. Scheidingen waren er in die tijd nog weinig. Wat de kinderen zélf betreft, die zijn veel opener en zeggen makkelijk wat ze denken en voelen. Er zit minder afstand tussen, dat is sowieso bij deze vorm van onderwijs. Wij staan naast het kind en volgen het. Onze visie is opvoeden en onderwijs. Dat maakt het Montessori-onderwijs zo leuk. Ik ben blij dat ik dit de afgelopen jaren heb mogen ervaren. Ik moest er nog een meerjarige opleiding in Arnhem voor volgen want het is een hele andere manier van werken en gaat uit van het individuele kind."

In de vier decennia voor de klas zijn een aantal dingen haar bijgebleven. ,,Het overlijden van een kindje in de klas vond ik ingrijpend. Spannend was een soort ontvoering door een gescheiden ouder die stond te gebeuren. Alle deuren moesten op slot want de vader dook op rond de school. Gelukkig stak de politie er een stokje voor. De tegenstellingen tussen elite en volkstypes op een bepaalde school vond ik ook grappig. Er is in de loop van de tijd veel veranderd. We hebben nu digibord, computers en Ipads en we hoeven ook minder te vergaderen. Ik vind het leuk dat ik het allemaal heb meegemaakt. Ik sta open voor veranderingen. Ik heb een prachtig vak waar ik positieve energie van krijg."

Meer berichten

Shopbox