,,Er is veel veranderd in de zorg voor het kind. Langzamerhand is het allemaal meer kindvriendelijk geworden en transparant." (foto: Auke Pluim) 
,,Er is veel veranderd in de zorg voor het kind. Langzamerhand is het allemaal meer kindvriendelijk geworden en transparant." (foto: Auke Pluim)  (Foto: Auke Pluim)

Werkgroep Kind & Ziekenhuis stopt: 'Het is er stil, het is er eng en 't stinkt!'

Deventer - ,,Het is daar stil, het is daar eng en 't stinkt! En toen mijn opa er in lag, nou… die is dood gegaan." Dát is wat juf Hinke de Graaff dertig jaar geleden in kringgesprekken met haar leerlingen vaak hoorde over hun ervaringen met het ziekenhuis.

Door Rudy Brouwer

,,Voor kinderen die het meemaakten én hun ouders was het door het gemis aan voorbereiding soms stressvol om in een ziekenhuis te zijn", weet Hinke (51). ,,Die dokters wisten álles en iedereen die zich ermee bemoeide, die was eigenlijk alleen maar lastig. Of ouders direct voor en na een operatie bij hun kind mochten? Neeee, ben je gek?! Dat was toen helemaal uit den boze…! Er is veel veranderd in de zorg voor het kind. Langzamerhand is het allemaal meer kindvriendelijk geworden en transparanter. De nieuwe generatie artsen kijkt daar ook heel anders tegenaan."

,,Overal waar nu kinderen komen in ons ziekenhuis is door de werkgroep Kind & Ziekenhuis meegedacht in beleid en organisatie", zegt Rosa Brouwer-Jácome Kok, operationeel manager van de kinderafdeling. ,,Die meerwaarde was er niet alleen op de kinderafdeling, op de operatieafdeling, de poliklinieken en de dagbehandeling, maar ook bij de inrichting van de nieuwbouw. Een mijlpaal is echt dat ouders direct bij hun kinderen kunnen zijn, zodra die na een operatie wakker worden uit narcose."

Ruim 35 jaar lang al heeft de werkgroep, met Anne-Marina Ris en Hinke als drijvende krachten, gelet op het belang van kinderen in het ziekenhuis. ,,Meedenken, contact met medewerkers", somt Hinke op. ,,Maar we hadden ook een scholenproject voor leerkrachten, we organiseerden ouderavonden en leenden elk jaar tientallen keren onze bekende voorlichtingskisten uit." Ze rommelt wat in zo'n kist voor zich op tafel en haalt er twee boekjes uit. ,,Nijntje in het ziekenhuis", leest ze vertederd. ,,En: Eet jouw dokter ook patat? Zulke boekjes. Maar ook een spuitje. En een stethoscoop."

De werkgroep heeft zich volgens Rosa onmisbaar gemaakt door de patiëntenvoorlichting in het Deventer Ziekenhuis te borgen. ,,Uitgifte van materialen en voorlichting geven zijn niet weg te denken onderdelen geworden", meent ze. ,,We gaan hierbij nu ook mee in de huidige tijd door digitale fotoboeken en filmpjes te gebruiken, tot zelfs voorlichting met een virtual reality-bril."

Het stoppen van de werkgroep heeft ook een beetje met die digitalisering te maken. ,,Je kijkt, zit stil. En dat is het", meent Hinke. ,,Terwijl je als kind ook even iets moet kunnen vasthouden; een doktersjas aantrekken, met een pop spelen met zo'n mondkapje voor. Dát moet je er echt inhouden."

Rosa vindt het jammer dat de werkgroep stopt. ,,Ik kijk terug op een prettige laagdrempelige samenwerking met veel enthousiasme en bevlogenheid voor kinderen, ouders, de organisatie op de kinderafdeling en zelfs die van het Deventer Ziekenhuis", glimlacht ze. ,,We zijn de werkgroep veel dank verschuldigd."

Meer berichten