James is een therapiepaardje dat samen met zijn maatje Billy het leven van de bewoners van Humnaitas komt opvrolijken. (foto Auke Pluim)
James is een therapiepaardje dat samen met zijn maatje Billy het leven van de bewoners van Humnaitas komt opvrolijken. (foto Auke Pluim) (Foto: Auke Pluim)

Minipaardjes vrolijken bewoners Humanitas op

Deventer - ,,Het is net een grote hond", zegt een bewoonster van Humanitas als ze met James Bond over de gang sjokt. James is een therapiepaardje dat samen met zijn maatje Billy het leven van de bewoners komt opvrolijken.

Door Gerreke van den Bosch

Hedwig Wijnands is begeleidster en geniet van het effect dat de minipaardjes hebben. ,,Bewoners gaan spontaan vertellen. Voor sommige mensen is het een doorbreking van de week. We laten hen met de paardjes door de gang wandelen. Het is goede fysiotherapie. De paardjes zijn heel rustgevend en gevoelig voor de energie van mensen. Zij ontladen zich door even te schudden of te gapen. We letten heel goed op de signalen die ze afgeven en als het nodig is gaan we even met hen naar buiten."

Annebé Temminck is voorzitter van de stichting 'Therapiepaardje'. Zij is als paardencoach begonnen, maar schakelde een paar jaar geleden van grote paarden over op minipaardjes. ,,We kochten een paardje van iemand in Haarlem. Het dier stond in een betonnen achtertuin, had geen vriendjes om mee te spelen en was heel verzwakt. Bij ons leefde hij helemaal op maar helemaal goed hebben we Jip nooit meer kunnen krijgen. Hij bleef heel zwak, uiteindelijk werd hij geveld door een griepvirus. Nu hebben we meerdere paardjes waarmee we door Nederland trekken. We komen eigenlijk overal. Ook zorgboerderijen en andere instellingen zetten steeds meer het gebruik van paarden in. Niet alleen voor coaching om kinderen en volwassenen met hun trauma te helpen maar ook als bedrijfscoaching door middel van paardentaal."

Harry Wormgoor haalt het kleine paardje aan en geniet zichtbaar van zijn gezelschap. ,,Ik heb vroeger op de dierenambulance gezeten", vertelt hij. ,,Ja en toen heb je nog een hondje gered", weet Annebé. Harry herinnert het zich nog. ,,Dat beestje was ingegraven door de vorige eigenaar. Ik heb hem gered en mee naar huis genomen. Ik heb hem nog 12,5 jaar gehad. Tot hij doodging. Loekie was de goedheid zelve. 's Avonds kwam hij altijd aan het voeteneinde van het bed liggen", zegt Harry terwijl zijn ogen oplichten. Hedwig geniet net als de andere personen aan de tafel van het verhaal. ,,Door paard en mens uit te nodigen tot contact en vervolgens de interacties te zien is een cadeau. Dat is soms onverwacht, mooi, grappig en verrassend, zeker ook vertederend, waardevol en verbindend."

De twee paardjes staan stil en steken de koppen bij elkaar. ,,Werkoverleg", grapt Hedwig. ,,Voor mij is het allemaal begonnen als re-integratieproject. Therapiepaardje is in 2017 gestart als non-profit organisatie. In 2017 hebben we 41 keer en in 2018 zelfs 104 keer diverse verzorgingstehuizen en instellingen en een ziekenhuis bezocht. Iets waar wij enorm trots op zijn. Wij willen 'Therapiepaardje' nog professioneler op de kaart gaan zetten en daar is geld voor nodig. We hopen dat mensen ons willen sponsoren."

www.therapiepaardje.nl

Meer berichten

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden