Arno Dijkhof van Stichting Industrieel Erfgoed Deventer (SIED) is bezig met een boek over station Dveenter. (foto Auke Pluim)
Arno Dijkhof van Stichting Industrieel Erfgoed Deventer (SIED) is bezig met een boek over station Dveenter. (foto Auke Pluim) (Foto: Auke Pluim)

Honderd jaar stationsgebouw in boek

Deventer - Het pand is kleiner dan de originele bouwtekening aangeeft. De toren uit datzelfde ontwerp is er helemaal niet gekomen. De torenspits die wel werd gebouwd, is op een bepaald moment verworden tot een stompje. Over de oorzaak doen verschillende verhalen de ronde. Zomaar enkele wetenswaardigheden uit het boek over het Deventer stationsgebouw, waar Arno Dijkhof van Stichting Industrieel Erfgoed Deventer (SIED) momenteel zijn vrije uren aan spendeert. De presentatie moet volgend jaar samenvallen met het 100-jarig bestaan van het gebouw.

Door Bert Nijenhuis

Het is niet de eerste keer dat Dijkhof werkt aan een uitgave die gerelateerd is aan zowel Deventer als het spoor. In 2015 bracht SIED het boek Deventer Industriespoor uit. "Ik heb altijd interesse gehad voor de stad waar ik geboren ben en de spoorwegen. Met dat boek wilden we een verloren stukje Deventer industrie vastleggen, want de laatste treinrit op dat spoor was in 2003. Helaas wordt iets vaak pas gewaardeerd als het er niet meer is."

Zo'n vaart zal het met het stationsgebouw niet lopen, al is het maar omdat het sinds 1999 op de Rijksmonumentenlijst staat. "Gelukkig maar, want het is een bijzonder gebouw met die tunnels en viaducten", vindt Dijkhof. "In andere steden zijn vergelijkbare monumentale stationsgebouwen wel verdwenen. Dat van ons heeft de cityvorming overleefd en is grotendeels in oude staat gebleven. Van de tegelplateaus tot het overkapte eilandperron tot de stationsrestauratie, al is dat laatste deel helaas niet meer in gebruik."

Uiteraard zijn er in een eeuw tijd wel veranderingen doorgevoerd, maar naar de mening van Dijkhof nooit op al te drastische wijze. "Het toegevoegde derde perron en de glazen aanbouw doen geen afbreuk aan het geheel. Er zijn ook onderdelen verdwenen. Zoals de luiken die de eerste etage verfraaiden en helemaal pasten in de villa-achtige stijl van het gebouw en bij de parkachtige omgeving. Waarom ze zijn weggehaald en waar ze zijn gebleven, is niet bekend."

Dijkhof verzamelt zijn informatie tijdens bezoekjes aan het Stadsarchief Deventer, het Utrechts Archief (dat de archieven van de Nederlandse Spoorwegen beheert), het Nationaal Archief in Den Haag en door met (oud)stationsmedewerkers in gesprek te gaan. "We zijn onder andere nog op zoek naar foto's uit de periode 1950 tot 2000 van de stationshal, stationsrestauratie en de koffiekarretjes op het perron. Mensen die over dergelijk beeldmateriaal beschikken, kunnen met ons in contact komen via info@arnodijkhof.nl of 06-103 796 39."

De boekpresentatie is gepland op 25 april. Naast de viering van het 100-jarige bestaan van het stationsgebouw hoopt Dijkhof ook op een officiële opening. "Want daar is het destijds nooit van gekomen. De Eerste Wereldoorlog was net afgelopen en de mensen hadden er geen zin in. Met een mooi opgeknapt Stationsplein is het nu een ideaal moment om dat alsnog te doen."

Meer berichten