,,Deze mensen kunnen niet meer zo makkelijk naar buiten, dus nemen wij de natuur mee naar binnen." (foto: Auke Pluim)
,,Deze mensen kunnen niet meer zo makkelijk naar buiten, dus nemen wij de natuur mee naar binnen." (foto: Auke Pluim) (Foto: Auke Pluim)

Ouderen beleven écht de natuur: Groene visite 'op de eerste lentedag...'

Deventer - Karen Domela Nieuwenhuis legt haar hand voorzichtig op die van haar bejaarde tafelgenoot en neuriet de eerste regel van een oud kinderliedje: ,,Op de eerste lentedag..." De dementerende dame kijkt op; een fonkeling in haar lege ogenblik, een lieve glimlach om haar linker mondhoek. Herkenning! En ze haakt in: ,,Vraag ik aan mijn moeder of m'n jas uit mag…"

Door Rudy Brouwer

De groenbeleving van ouderen met dementie reikt vaak niet verder dan de geranium op hun vensterbank. ,,Deze mensen kunnen inderdaad niet meer zo makkelijk naar buiten, dus nemen wij de natuur mee naar binnen", zegt Karen, vrijwilliger bij de Groene Visite. ,,Ze zijn niet hélemaal afgesloten van de buitenwereld, maar hun bewegingsvrijheid in het verpleeghuis is behoorlijk beperkt. Ze komen niet zelfstandig de deur uit."

Door bij de ouderen zintuigen te prikkelen, worden herinneringen naar boven gehaald. ,,Je ziet het, je ruikt het en je voelt het", vertelt Karen. ,,Dan komen de verhalen over vroeger: buitenspelen, knikkeren, zelf tolletjes maken. Het is heel verrassend hoe mensen reageren. Ze zijn in het begin vaak vrij gesloten, maar in de loop van het uur dat we bezig zijn, komt er ontspanning op het gezicht. Je moet geduld hebben. En interesse om ze iets over de natuur te vertellen."

Tijdens de visites laten Karen en haar collega-vrijwilligers hun gasten écht de natuur beleven. ,,We vertellen wat, er gaan foto's in de rondte, we laten vogelgeluiden horen, aardbeien proeven, bloemen ruiken en eikels, dennenappels of een vogelnestje voelen. Ook onze huiskat, een grote knuffel, is een vast element op tafel. Wat zegt een kat? Miauw! En we hebben een musje in de koffer, een egel. En een haan die echt kan kukelen. Dat doen we dan meestal ook even."

De oudere dame tegenover Karen is in het kinderliedje inmiddels op haar derde lentedag beland. ,,Dan hoef ik niet te vragen of m'n jas uit mag", zingt ze eigenwijs en met krakende stem. ,,Snipverkouden, tsjoe! Het is heus: ik trek m'n jas op tot m'n neus!"

Met een natuurkoffer vol belevingen van De Groene Visite gaan vrijwilligers op bezoek bij dementerende ouderen, woonachtig in één van de zorginstellingen in de gemeente Deventer. Op deze manier wil De Groene Visite de ouderen prikkelen en uit hun sociale isolement halen. Om in ieder jaargetijde alle zorginstellingen te kunnen bezoeken, zijn meer vrijwilligers nodig! Kunt u of kun jij daarvoor 4 uren per maand vrijmaken? Neem dan contact op met Karen Domela Nieuwenhuis, e-mail: kdomela@live.nl.

Meer berichten