Foto:

Column Jannah Wijffels: Kantelpunt

Het gaat een beetje ongemerkt. Elk jaar weer. Pas halverwege augustus voel je dat er iets is gekanteld. Dat het alweer een beetje naar herfst ruikt.

's Morgens hangt de nevel wat langer over het gras en 's avonds wordt het killer. De eerste trekvogels zijn op de terugweg en maken op dit moment de grote oversteek. De standvogels zijn in de rui en doen het rustig aan.

Ik ging een dagje naar mijn huis in Deventer. Even de boel op orde brengen en kijken of alles okee is. Ik twijfelde wel, want het natuurcampingleven van de afgelopen weken is mij erg lief geworden.

Eenmaal thuis, ruimde ik de keuken op en deed ook een plank waar al een half jaar losse linzen lagen die gelekt waren uit een pakje. Grappig dat je dat dan opeens wel doet. Als je er dagelijks langsloopt, lijkt het niet van belang, maar kijk je er met verse ogen naar, dan pak je het gewoon even mee.

Voor mijn raam hing zelfgefabriceerde raamfolie. Die heb ik er weer vanaf gepeuterd. Ook zo'n klusje dat je het gevoel geeft dat het weer voorbij is, die mooie zomer.

Gelukkig IS het nog niet voorbij. We hebben deze week nog een heerlijk temperatuur. Menigeen die nu op kantoor zit, zal weemoedig terugdenken aan de dagen op vakantie en zich mogelijk afvragen waarom ze toen in de regen zaten.

Ik mag mij gelukkig prijzen dat ik ook op de camping mijn werk kan doen. Zo kan ik tot het eind van het seizoen 'op vakantie' blijven. Benieuwd hoe dat in oktober zal zijn.

Meer berichten