Logo deventerpost.nl


Foto: Foto:

Column Jannah Wijffels: Samen bouwen

  Column

'Wat krijgen we nou!' moet onze Grote Kerk gedacht hebben, afgelopen vrijdag. Eén voor één worden vreemd gevormde dozen onder leiding van een Franse kunstenaar het Grote Kerkhof op gedragen. De nok van het middenstuk staat op de parkeerplaats in de felle zon. Op elke hoek staan een paar vrijwilligers. Daarnaast een tros kinderen met gele hemdjes van de BSO. Zij houden de tussendelen vast die eronder geschoven worden.

Na het met Franse tongval gegeven sein ''okay'', gaat de nok omhoog en wordt deze gestut door de kartonnen 'balken'. Alles schuift perfect in elkaar. Hier en daar een kiertje. Ongelooflijk. Vervolgens vliegt iedereen met een rol tape om de pols op de kieren en verbindingspunten af: plakken maar!

Ik ben met Emma van 6. Samen speuren we naar een ''plek om te plakken'' (uitgesproken met dikke 'LL-en'). Alras storten wij ons op een hoekpunt. Met een spijker scheuren we het tape af. 'Niet vergeten aan te wrijven hè." zegt een man van rond de 60 die naast ons net zo driftig aan het plakken is. Het kind in ons wordt wakker. We lachen. Iedereen lacht. Ook de kunstenaar die in roze shirt na een volle week plakken, nog steeds opgetogen rondbanjert.

In rust en vrede draagt iedereen bij. Kort of lang. Een feest van saamhorigheid. Op zaterdagavond om half 9 is het bouwwerk klaar. Geklap en gejuich. Dit hebben we toch maar mooi gefixt samen, met hier en daar een enkele toerist en een halve congresganger. Als de kartonnen kerk van onze grondlegger op zondagmiddag omver wordt gehaald, ben ik er niet bij. Zo snel kan ik geen afscheid nemen. Het is voor mij een symbool geworden, ik ben eraan gehecht geraakt. Dat zoiets kan. Magnifiek!

Reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox