Foto:

Column Jannah Wijffels: Een lege maag

  Column

Is het te laat om het nog even over de ramadan te hebben? Die is al geëindigd als u dit leest. Op maandagavond 3 juni om precies te zijn.

Ik ga die avond vroeg naar bed. Als ik om een uur of half 1 even wakker word, valt het me op dat er nog veel auto's rondrijden. Versuft vraag ik me af of het weekend is. Maar nee, het is echt maandag. Ach, ja, herinner ik mij opeens: het Suikerfeest.

Ik vind het mega knap. Sinds een tijdje probeer ik wat minder te eten en ontdek hoe moeilijk ik dat vind. Laat staan vasten. Maar het schijnt dat als je 16 uur niets eet, je lichaam begint met het opruimen van afvalstoffen. Na een paar dagen voelen de meesten zich helemaal helder in het hoofd. Dat wordt dus inderdaad opgeschoond.

Ons lichaam is ingesteld op afwisselende perioden van schaarste en van overvloed. Ons hongergevoel verdwijnt pas als we eigenlijk al een extra portie op hebben. Voor later, als er niets te eten is. Wat in onze samenleving dus niet komt. Niet vanzelf. Daar moeten we moeite voor doen. Het is voor een lijf veel gezonder als het af en toe flink hongert. Dat weten die Islamieten al eeuwen. Maar ja…inslapen met een lege maag, dat werkt ook niet. Dus dan maar eten als de zon onder is. Dan kan het dagelijks leven toch een beetje doorgaan.

Het blijft die 3e juni nog lang onrustig in de stad. De hond van de buren slaat aan om kwart over twee. Ik zie het licht van de buitenlamp en hoor buurman zachtjes praten. Hond snuffelt de hele tuin rond en dribbelt onverrichter zake weer naar binnen. Gelukkig slaap ik snel weer in. Want geen lege maag. Morgen misschien.

Meer berichten