Foto:

Column Jannah Wijffels: Vuurpaarden

  Column

Ik kom met de fiets aan bij mijn huis en zie mijn buurman staan. We spreken elkaar af en toe, zo in het voorbijgaan. Hij stelt soms onverwacht leuke vragen of hij laat me schrikken als ik net naar buiten kom.

Beetje humor. Hou ik van. Het is een echte Deventenaar en een bodybuilder met 'tribal' tatoeages over zijn hele lichaam.

Buurman bukt zich om onder zijn auto te kijken. We raken aan de praat. Dat een andere auto twee plekken in beslag neemt. Dat dat wel erg onhandig is. Dat hij zijn auto er pal tegenaan heeft gezet, om de volgende auto wat meer ruimte te geven.

'En anders geef ik hem wel even een duwtje', zegt hij met een lachje. Ik zeg dat ik dan hoop dat de eigenaar snel op komt draven. 'Beter van niet', zegt hij en legt uit dat hij niet voor een kleintje is vervaard en als mensen in de weg staan hij meestal niet lang nadenkt en tot actie over gaat.

Ik heb daar mijn ideeën over, maar hou me in. Dan komt het: dat hij als jongere een mes in zijn rug heeft gehad en dat het een millimeter scheelde of hij was er niet meer geweest. Daar ben ik echt even stil van. Ik probeer me dat voor te stellen en snap zijn reactie nu beter. Hij is één keer te laat geweest met terugvechten, dat zal hem geen tweede keer overkomen.

Ik herken hierin mijn eigen struggle met assertiviteit: veel inslikken en achteraf spijt hebben. Maar ik ben lerende. Hij vervolgt met: 'Ik ben nu 53 en….' 'Wacht even', zeg ik: 'ik ook. Ook van 1966?' Blijken we maar 2,5 maand te schelen en allebei een vuurpaard te zijn (volgens de Chinese astrologie dan).

Soms heb je meer gemeen dan je denkt.

Meer berichten