Foto:

Colmn Jannah Wijffels: Mysterie

  Column

Zondag vliegt er iets langs mijn raam. Ik denk automatisch 'wat is dat voor een vogel?' Het is klein, snel en het scheert met een rotvaart langs. Even later opnieuw zo'n kleine verschijning. Daarna twee, die lukraak door de lucht heen schieten. Ik ben even afgeleid van mijn krantje en kijk door het raam.

Niks te zien. Ik sla mijn krant weer open. Vanuit mijn ooghoek zie ik er weer één. Nu leg ik de krant naast me neer en kijk wat langer. Opnieuw zo'n projectiel. Is het echt geen vogel? Nee. Het vliegt namelijk in een voor vogels nogal ongebruikelijke patroon: af en toe pijlsnel zigzaggend. Een blaadje dan? Nee. Blaadjes vliegen niet schuin omhoog.

Ik zou die dag met de trein twee uur gaan reizen naar een ander deel van het land. De vraag rees of ik ook weer heelhuids thuis zou komen. Ik bel twee keer met mijn moeder en ze vraagt herhaaldelijk of ik wel zeker weet dat er geen losse onderdelen op, aan of naast mijn huis zijn.

Vorig jaar lag er hier na de storm een roze kinderbadje op de weg. 'En je ramen goed dicht?' 'Ja, mam', zeg ik, terwijl ik met mijn mobieltje aan mijn oor mijn slaapkamerraam nog even check.

Op de reisplanner van NS staan 26 storingen. Met name in de periferie van het spoornetwerk: Sittard, Enschede, Alkmaar. Misschien staan daar meer bomen langs het spoor? Ze staan gelukkig nog niet vol in blad, ondanks onze vroege lente. Wat er vandaag dwarrelt, wervelt en rondtolt is nog het dorre blad van vorig jaar.

Voor mijn raam blijft het mysterie zich voltrekken.Tot er eentje tegen de ruit blijft plakken. Door de regen.

Meer berichten